Psychoterapia rodzinna jest formą terapii z całą rodziną tj.najczęściej ze wszystkimi osobami wspólnie zamieszkującymi. Pomysł na spotkanie z całą rodziną wywodzi się z założenia, że rodzina jest czymś więcej niż tylko sumą poszczególnych jej członków. Każda z rodzin na swoje niepowtarzalne zasady, reguły postępowania, sposoby na utrzymanie relacji pomiędzy członkami rodziny. Osoby w rodzinie wzajemnie na siebie oddziałują. Dlatego takie wspólne spotkanie może dać możliwość przyjrzenia się funkcjonowaniu rodziny i odnalezienia zasobów, które posłużą do wychodzenia z trudnych sytuacji. Takie spotkanie rodzinne ma również swój pragmatyczny cel, gdyż pozwala zaangażować całą rodzinę, włącza wszystkie osoby w proces radzenia sobie z kryzysem. Spotkania w ramach terapii rodzin odbywają się raz na 2-3 tygodnie. Pierwsze spotkanie ma formę konsultacji psychologicznej prowadzonej z jednym z członków rodziny. Na kolejne zapraszani są wszyscy członkowie rodziny zamieszkujący wspólnie. Wskazania do terapii rodzinnej:

  • odczucie, że problemy jednego z członków rodziny silnie wpływają na relacje z pozostałymi
  • odczucie, że relacje w rodzinie przyczyniają się do problemów jednego z jej członków bądź je nasilają
  • kiedy poszczególne osoby w rodzinie doświadczają trudności we wzajemnych kontaktach i wzajemnej komunikacji
  • kiedy rodzina przeżywa jakiś kryzys życiowy (np. śmierć lub ciężką chorobę kogoś bliskiego, rozwód, utratę pracy itp.) i nie radzi sobie ze skutkami zachodzących zmian
  • kiedy ktoś z rodziny choruje na choroby przewlekłe, o których wiadomo w medycynie, że mają podłoże emocjonalne często związane z relacjami w rodzinie (tzw. choroby psychosomatyczne to np. astma, wrzody żołądka czy dwunastnicy, nadciśnienie)
  • kiedy rodziców niepokoi zachowanie ich dziecka
  • kiedy rodzice przeżywają trudności wychowawcze
  • kiedy rodzice mają poczucie, że tracą kontakt ze swoim dzieckiem lub że ten kontakt jest niezadowalający i chcieliby to zmienić